به زودی خواهید خواند

یه ذهن خط خطی ----

--             -----     ــــــــــــــ

-  --------   ................

عروسک خانم

این بند از ابتدای تو

غریبی می کند این سیاره ی بی خورشید را

تخیل را اگر تو بال بودی...

نشد...

انبار شدی

 در زایمان یک کمدی کهنه

که تو را ریشخند می کند

عروسک خانم

از تو می کشم سیگاری را

 که لبانش همیشه پایه ی بوسیدن است

عروسک...

  دوستی

    از راه رو های تنگ دانشگاه

                           تا بزرگراه های تهران

               اتفاقیست بی هیچ قید و بند

(علي كلانتري – وبلاگ مسير سبز)

الف)

چيزي كه متن را از اثر جدا مي‌ كند( نوشته را از اثر به ساختار متني مي‌رساند ) معمولاً مؤلفه‌هايي مختلف از جمله شعريت موجود در اثر است ( همان‌طور كه محتواي تاريخي با ارجاعات و مستندات درست يا نادرست تاريخي از يك اثر متني تاريخي مي‌سازد )

ب)

ساختار شعر مورد بحث داراي دو رويه و نگاه مؤلف به اين اثر ظاهراً از دو رويّه بهره مي‌برد. مؤلف با فضايي كاملاً ذهني كه با فاكتورهايي مانند سطر هفتم شعر ( در زايمان يك كمدي كهنه ) و پيش زمينه‌ي اين سطر ( غريبي سياره بي‌خورشيد) توجه مخاطب را بدون ارجاعي ذوقي كه براي مثال از آيتم‌هاي زيبايي‌شناسانه برخوردار باشد به فضايي كاملاً عيني كه با فاكتورهايي مانند ( از راه‌روهاي تنگ دانشگاه تا بزرگراه‌هاي تهران ) و پيش زمينه اين سطرها ( از تو مي‌كشم سيگاري را‌) تشخص مي‌يابد پرت مي‌كند. اين فرآيند پارادوكسيكال در حقيقت  گريز مؤلف از شعريت بخشيدن به متن است

ج)

ديالوگ يك جانبه در شعر بعلاوه ي افعال ربطي با بسامد بالا (پنج مورد از هفت مورد) بعلاوه ي رويكرد خطابي موجود در گزاره هاي اثر باكاركرد ضعيف عاطفي در افعال بعلاوه ي دو مورد حرف ربط (كه) كه دوبند مياني اثر را با مفهوم موازي به هم ارتباط مي دهد بعلاوه ي پايان بندي صريح و شعاري و بعلاوه ي يكي دوتا بعلاوه ي ديگر متاسفانه فاعليت متن را مخدوش ساخته است.